Współczesna robotyka odeszła od sztywnych reguł programowania na rzecz elastyczności, jaką dają sieci neuronowe. Tradycyjne metody mapowania otoczenia, oparte na precyzyjnych, lecz kruchych schematach matematycznych, coraz częściej ustępują miejsca modelom potrafiącym wyciągać wnioski z surowych danych sensorycznych. Proces ten zmienia sposób, w jaki maszyny postrzegają przestrzeń i podejmują decyzje o ruchu.